Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Ρίγανη: Μάθετε τα μυστικά της


Νομίζω ότι οι Έλληνες έχουμε δίκιο που ονομάσαμε τη ρίγανη (Origanum vulgare) «χαρά του βουνού». Αυτό το αρωματικό, πανάρχαιο βότανο, που αναφέρεται επίσης ως «άγρια μαντζουράνα» κατάγεται από τους λόφους της ελληνικής υπαίθρου και καλλιεργείται ευρέως σε όλο τον κόσμο.

Η ρίγανη είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε ελληνικό κήπο και αυλή που θέλει να προσφέρει γαστρονομικές απολαύσεις στον ιδιοκτήτη του. Η αψή, πικάντικη, ίσως και λίγο πικρή γεύση της, ταιριάζει με κάθε πιάτο λαχανικών. Εύκολη στην καλλιέργειά της όπως το σχοινόπρασο, η ρίγανη είναι το αγαπημένο βότανο του κάθε πρωτάρη κηπουρού!

Γιατί να φυτέψω ρίγανη;
Όπως το σχοινόπρασο, η ρίγανη είναι ένα βότανο που δεν χρειάζεται μεγάλη φροντίδα και τα πάει καλά, τόσο στον κήπο όσο και στο μεγάλωμα μέσα στο σπίτι, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν.

Στην ουσία, υπάρχουν δύο είδη ρίγανης για τα φαγητά μας: η μεσογειακή (Origanum vulgare) και η μεξικάνικη (Lippia graveolens). Η βασική διαφορά είναι ότι η μεσογειακή ρίγανη είναι βοτανικά μέλος της οικογένειας της μέντας, ενώ η μεξικάνικη είναι συγγενική με τη λουΐζας. Διαφέρουν επίσης στη γεύση, αλλά ο τρόπος που αναπτύσσονται είναι σχεδόν παρόμοιος.


Πολυετής ή μονοετής;
 
Παρά το γεγονός ότι η ρίγανη ευδοκιμεί σε θερμά κλίματα, όπως είναι το μεσογειακό, είναι ένα ανθεκτικό πολυετές φυτό που φυτρώνει ξανά και ξανά, κάθε χρόνο χωρίς πολλή προσπάθεια. Ορισμένες ριγανίτσες είναι σχεδόν 10 ετών κι έχουν υποστεί χιονοπτώσεις, βροχοπτώσεις, αλλά ακόμη είναι ακμαίες και συνεχίζουν να παράγουν πανέμορφα μοσχοβολιστά φύλλα αν και η δύναμή τους μειώνεται κάπως μετά τα τρία ή τέσσερα χρόνια ζωής.
Πώς φυτεύουμε ρίγανη;

Πού πρέπει να τη φυτέψουμε: Η ρίγανη είναι ένα φυτό που ομορφαίνει τον χώρο που τη φιλοξενεί, ειδικότερα όταν αυτός είναι ένα όμορφο μονοπάτι. Θεωρείται «άγκυρα του κήπου» που αναγεννάται κάθε άνοιξη, χαρίζοντας ύψος και όγκο στον κήπο μας. Επίσης, η ρίγανη καλλιεργείται άνετα σε γλάστρες, οπότε εάν μένετε σε διαμέρισμα ή ο χώρος σας είναι περιορισμένος, μη διστάσετε, είναι μια εκπληκτική επιλογή. Η ρίγανη τα πάει καλά και μέσα στο σπίτι, όταν την φροντίζουμε και την τοποθετούμε δίπλα σε ένα παράθυρο ή σε ένα μπαλκόνι που βλέπει φως και είναι ζεστό.

Ποια εποχή φυτεύουμε τη ρίγανη: Μπορείτε να καλλιεργήστε ρίγανη, είτε φυτεύοντας σπόρους ρίγανης, είτε με διαίρεση φυτών, ή από μόσχευμα από υγιές φυτά. Φυτέψτε τους σπόρους έξω όλες τις εποχές και περίπου έξη εβδομάδες πριν τον τελευταίο αναμενόμενο παγετό το φθινόπωρο. Εάν φυτέψετε μόσχευμα ή μεταφυτέψετε ένα μικρό φυτό, φροντίστε η θερμοκρασία εδάφους να είναι τουλάχιστον 21°C.
Πώς καλλιεργούμε ρίγανη!

Έδαφος: Το χώμα που θα φυτέψετε τη ριγανούλα σας θα πρέπει να είναι ελαφρύ με καλή αποστράγγιση. Η ρίγανη στην ουσία αναπτύσσεται καλύτερα σε μετρίως γόνιμο έδαφος, οπότε δεν χρειάζεται προσθήκη λιπάσματος ή κομπόστ. Προσωπικά αφήνω τη ριγανούλα μου να μεγαλώσει όπως θέλει, από μόνη της. Το μόνο μου παράπονο είναι ότι δεν προλαβαίνω τη συγκομιδή!

Ήλιος: Η ρίγανη τα πάει τέλεια με τον ήλιο, αλλά η γεύση της γίνεται πιο έντονη όταν μένει κάθε μέρα κάτω από τον καυτό ήλιο. Η ρίγανη αναπτύσσεται επίσης σε εσωτερικό χώρο, αλλά είναι σημαντικό το φυτό να λαμβάνει επαρκή ηλιοφάνεια και ήλιο για να αναπτυχτεί.

Νεράκι: Η ρίγανη δεν χρειάζεται πολύ νεράκι. Ποτίστε σχολαστικά, μόνο όταν το έδαφος είναι ξηρό στην αφή. Εξάλλου είναι ξερικό φυτό.

Χώρος: Η ρίγανη χρειάζεται έναν χώρο περίπου 20-25 εκατοστά για να αναπτυχθεί και να απλώσει τις ρίζες της. Η ρίγανη φτάνει τα 60 εκ. σε ύψος και εκτείνεται σε περίπου 45 εκ. σε πλάτος. Εάν φυτεύετε ρίγανη σε γλάστρα, φροντίστε η γλάστρα να έχει διάμετρο περίπου 30 εκ., καθώς η ρίγανη αναπτύσσεται όμορφα και επεκτείνεται ευρέως.

Θέλει παρεούλα στη φύτευση; Η ρίγανη είναι πολύ καλή παρέα για όλα τα φυτά, οπότε δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τα φυτά που θέλετε να φυτέψετε γύρω της. Προσωπικά φυτεύω ρίγανη δίπλα σε ντομάτες και πιπεριές. Η ρίγανη κρατά μακριά τον χειρότερο εχθρό της ντομάτας, τις αφίδες φιλοξενώντας τους θηρευτές τους. Οι αφίδες λατρεύουν τη ρίγανη, αλλά η ρίγανη προσελκύει επίσης συρφίδες (μύγες των λουλουδιών), οι οποίες παρασιτούν σε αυτά τα μικρά ζουζούνια. Το παχύ φύλλωμα της ρίγανης χαρίζει υγρασία και βοηθάει τις πιπεριές να αναπτυχθούν.
Πώς μαζεύουμε τη ρίγανη;
Δεν υπάρχει πιο απλή διαδικασία από τη συγκομιδή της ρίγανης. Μπορείτε να μαζέψετε ρίγανη μόλις μεγαλώσουν οι βλαστοί και φτάσουν σε ύψος περίπου 10 εκ. Συνήθως εγώ αφήνω τις δικές μου να ψηλώσουν 20 πόντους και μετά κόβω τα 2/3 του φυτού. Κόψτε ακριβώς πάνω από τα φύλλα το στέλεχος. Και μην ανησυχείτε εάν νομίζετε ότι κόψατε πολλή ρίγανη — το τακτικό κλάδεμα ενθαρρύνει την ανάπτυξη και προστατεύει από την αλλοίωση.

Συμβουλή: Ξέρετε ποιος είναι ο ευκολότερος τρόπος να μαζέψετε ρίγανη; Εάν δεν αφήσετε τη ριγανούλα σας να ξεραθεί σε ματσάκι και χρειάζεστε μόνο τα φύλλα, απλώς αγκαλιάστε με το χέρι σας το φυτό στα 2/3 από το μήκος του και τρέξτε τα δάκτυλά σας πάνω στον μίσχο. Έτσι θα παγιδέψετε τα φύλλα στο χέρι σας και μετά θα πρέπει απλώς να κόψετε τον μίσχο που δεν έχει φύλλα. Εύρηκα!

Για να σας χαρίσει η ριγανούλα τη γεύση της σε όλη της την ένταση, μαζέψτε τα φύλλα πριν το φυτό ανθίσει, εάν καταφέρετε να το επιτύχετε. Ακόμη και τα άνθη, με την ανεπαίσθητη γεύση, είναι εξαιρετικά συνοδευτικά και διακοσμητικά για τις σαλάτες μας. Διαφορετικά, είτε κόψτε όπως πρέπει, ή, όπως εγώ, κόψτε τα φύλλα της ριγανούλας όλα με μιας και βάλτε τα στον αποξηραντή τροφίμων ή κάτω από τον ήλιο να στεγνώσουν. Δοκιμάστε αυτά που σας γράψαμε και θα σας παρουσιάσουμε κι άλλες ωραίες ιδέες για τα βότανα σε μελλοντικά άρθρα!

πηγη:share24.gr /Κείμενο – Απόδοση Λ.Τ.

Φορολογικές δηλώσης 2018:Δείτε τις οδηγίες για τη συμπλήρωση τους



Η ΑΑΔΕ κοινοποίησε τις οδηγίες για τη συμπλήρωση των φετινών φορολογικών δηλώσεων. 

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση, η εφαρμογή του Taxisnet για την υποβολή των δηλώσεων τέθηκε πριν από λίγο σε λειτουργία.

Δείτε εδώ το βιβλιαράκι με τις οδηγίες
πηγη:enikonomia.gr

Κουλούρι Θεσσαλονίκης

  No comments    
categories: 

Ένα από τα πιο παραδοσιακά ελληνικά σνακ, που ξυπνά τις πιο γλυκές μνήμες των παιδικών μας χρόνων, αποτελεί ταυτόχρονα και μία από τις πιο υγιεινές πηγές υδατανθράκων, πρωτεϊνών και άλλων θρεπτικών συστατικών και ενέργειας. Το καλύτερο προϊόν για να εκτιμήσετε την απλότητα της γεύσης.

Μπορεί για την καταγωγή και το όνομά του να υπερηφανεύεται η Θεσσαλονίκη, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια η διατροφική αξία του και η νοστιμιά του, έχουν κατακτήσει όλη τη χώρα και όσοι το… αγαπούν, το επιλέγουν ως σνακ συχνά και καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Θα το βρείτε πλέον σε διάφορες παραλλαγές: πολύσπορο, γεμιστό, χωρίς σουσάμι, με ταχίνι, ολικής άλεσης, διπλό κ.ά., αλλά το κλασικό, σησαμένιο κουλούρι Θεσσαλονίκης, είναι εκείνο που ξεκίνησε να παρασκευάζεται στη συμπρωτεύουσα από τους πρόσφυγες που ήρθαν από τις χαμένες πατρίδες κι εκείνο που έχει μείνει στην καρδιά μας ως το παραδοσιακό ελληνικό προϊόν που πουλούσαν οι μικροπωλητές με τους ταβάδες στο κεφάλι από τα ξημερώματα.
Παρόλο που δεν έχει κατοχυρωμένη ονομασία προέλευσης, το σησαμένιο κουλούρι ταυτίστηκε με τη συμπρωτεύουσα καθώς η ιστορία του ξεκινά την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και εμφανίστηκε κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη. Στην Πόλη, οι κουλουρτζήδες διαλαλούσαν το εμπόρευμά τους με την ονομασία «κουλούρι Θεσσαλονίκης» και πολύ αργότερα την ίδια ονομασία χρησιμοποιούσαν και οι κουλουρτζήδες στην Αττική.

Σήμερα, στην Ελλάδα και στην Τουρκία, οι κουλουρτζήδες συχνάζουν σε μέρη όπου περνά πολύς κόσμος, συνήθως σε κεντρικά σημεία πόλεων, για να πουλήσουν τα κουλούρια τους. Τα μεταφέρουν, είτε σε μεγάλα καλάθια, είτε σε τάβλες και τα πωλούν είτε κατευθείαν από αυτά, είτε από γυάλινες, τροχήλατες προθήκες.
Η διατροφική αξία της… απλότητας
Το κουλούρι Θεσσαλονίκης είναι πολύ υγιεινό και οικονομικό σνακ. Μπορείτε να το φάτε περπατώντας στο δρόμο, να το πάρετε μαζί σας στη δουλειά και να το συνδυάσετε με τυρί για ένα ελαφρύ και δυναμωτικό γεύμα.
Παρασκευάζεται από αλεύρι σίτου, μαγιά, νερό, αλάτι και ζάχαρη. Αλλά το μυστικό της γεύσης του κουλουριού (εκτός από το ψήσιμο και την ζύμη) είναι το πολύ και καλής ποιότητας σουσάμι. Το σουσάμι και τα προϊόντα του (ταχίνι, χαλβάς, σησαμέλαιο), αποτελούν τρόφιμα θερμιδογόνα μεν, υψηλής διατροφικής αξίας δε.

Οι σπόροι του σουσαμιού (μόλις 28 γρ.), προσφέρουν περισσότερο από το 1/4 των ημερήσιων αναγκών μας σε ασβέστιο, αποτελούν υψηλής βιολογικής αξίας φυτικές πρωτεΐνες και περιέχουν κυρίως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπως Β1, Β2 και νιασίνη (βιταμίνη Β5). Επίσης, η αυξημένη παρουσία πολυακόρεστων λιπαρών οξέων στο σουσάμι, το καθιστά μια ιδιαιτέρως θρεπτική τροφή, καθώς τα συγκεκριμένα οξέα δεν μπορεί να τα συνθέσει ο ανθρώπινος οργανισμός.
Τα τελευταία χρόνια η διατροφική αξία του σησαμιού, έχει συσχετιστεί, τόσο με την πρόληψη, όσο και με την αντιμετώπιση χρόνιων νοσημάτων με υψηλή συχνότητα στους κατοίκους της Δύσης, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, διάφορες μορφές καρκίνου (το σουσάμι περιέχει φυτοχημικές ουσίες με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες) κ.ά.

Δοκιμάστε να φτιάξετε μόνοι σας το αγαπημένο αυτό σνακ μικρών και μεγάλων, το κουλούρι Θεσσαλονίκης αποτελεί καθημερινή αγαπημένη συνήθεια!Η ιδανική λύση μαζί με ένα τυράκι στο σχολείο, κλασικό συνοδευτικό, για ένα υγιεινό κολατσιό, για πρωινό,  αλλά και ως συνοδευτικό με τον καφέ σας!
Υλικά
150 γρ. αλεύρι σκληρό
350 γρ. αλεύρι γ.ο.χ.
7 ½ γρ. αλάτι
35 γρ. ζάχαρη
275-300 γρ. νερό σε θερμοκρασία δωματίου
2 φακελάκια ξερή μαγιά

Για την επικάλυψη
σουσάμι
2 κ.σ. ζάχαρη
500 γρ. χλιαρό νερό


Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200ο C στον αέρα.
Στο κάδο του μίξερ ρίχνουμε το νερό με τη μαγιά και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι μέχρι να διαλυθεί η μαγιά. 
Αφήνουμε για 5-6 λεπτά να φουσκώσει η μαγιά.

Προσθέτουμε στον κάδο όλα τα υπόλοιπα υλικά για τη ζύμη (το αλεύρι σκληρό, το αλεύρι γ.ο.χ., τη ζάχαρη και το αλάτι) και τα χτυπάμε με τον γάντζο σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα για 7-8 λεπτά μέχρι να γίνει μια μαλακή ζύμη, ελαστική και εύκολη στο δούλεμά της. 
Η ζύμη θα ξεκινάει να ξεκολλάει από τον πάτο.

Λαδώνουμε τα τοιχώματα ενός μπολ και μεταφέρουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί εκεί μέσα σκεπάζοντάς το με μία μεμβράνη για 30’- 1 ½ ώρα μέχρι να διπλασιαστεί ο όγκος της.

Γεμίζουμε ένα μπολ με το νερό (500γρ.) και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη, και ένα άλλο μπολ με το σουσάμι.

Λαδώνουμε τον πάγκο εργασίας μας, βάζουμε τη ζύμη και κόβουμε σε κομμάτια βάρους 80 γρ. (10 τεμ).
Σχηματίζουμε με τα κομμάτια ζύμης μπαλάκια. Το κάθε μπαλάκι το πλάθουμε με τα χέρια μας σαν λουκάνικο και ενώνουμε τις 2 άκρες για να σχηματίσουμε το κουλούρι μας. Προσέχουμε όλα τα κουλούρια να έχουνε την ίδια διάμετρο.

Βουτάμε το κάθε κουλούρι μέσα στο νερό και αμέσως μετά στο μπολ με το σουσάμι.
Τοποθετούμε σε ταψιά (35x40) που έχουμε στρώσει με λαδόκολλα και ψήνουμε για 15-20 λεπτά περίπου μέχρι να πάρουν ωραίο χρώμα.


πηγη:akispetretzikis.com/neadiatrofis.gr




Φέτα τηγανιτή με σουσάμι και μέλι

  No comments    
categories: 

Μια συνταγή για τραγανή τηγανιτή φέτα με σουσάμι 
περιχυμένη  με μέλι για μια υπέροχη ξινόγλυκη γεύση που θα ανεβάσει το τραπέζι σας σε άλλο επίπεδο και σίγουρα θα φαγωθεί στο δευτερόλεπτο!
Σερβίρεται σαν ορεκτικό με κρασί ή και μπύρα, όλες τις εποχές του χρόνου και πριν από σχεδόν κάθε είδους γεύμα και πρέπει να καταναλωθεί σε 5-10 λεπτά όσο είναι ζεστή και τραγανή.
Υλικά 
250γρ τυρί φέτα
2 αβγά
1 κ.γ. πάπρικα
1 κ.γ. κοφτό φρεσκοτριμμένο πιπέρι
80 γρ. αλεύρι
60 γρ. σουσάμι
ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
4 κουταλιές της σούπας μέλι 
Εκτέλεση 
Κόψτε το τυρί σε φέτες , περίπου 1,5 εκ. πάχους. Αφήστε τα τετράγωνα κομμάτια ή κόψτε τα και στη μέση κάθετα.
Σπάστε τα αβγά σε ένα μπολ και χτυπήστε τα με ένα πιρούνι. 
Σε ένα άλλο μπολ βάζετε το αλεύρι, την πάπρικα και το πιπέρι και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι, μέχρι να συνδυαστούν τα υλικά. 
Σε ένα τρίτο μπολ, προσθέτετε το σουσάμι.
Βουτάτε κάθε κομμάτι φέτας στα αβγά, στη συνέχεια μέσα στο αλεύρι, ξανά πάλι στα αβγά και τέλος τα βουτάτε στο σουσάμι να καλυφθούν πλήρως.
Ζεσταίνετε 6-7 κ.σ. ελαιόλαδο σε ένα τηγάνι και τηγανίζετε τη φέτα γυρνώντας την τακτικά και 
από τις δύο πλευρές με δυο πιρούνια για να μην καεί το σουσάμι.  
Μόλις το σουσάμι “πάρει” ένα ωραίο χρυσαφένιο χρώμα τα βγάζετε από το τηγάνι και τα αφήνετε σε απορροφητικό χαρτί
Περιχύνετε με το μέλι όσο ακόμα η φέτα είναι ζεστή και την απολαμβάνετε.

πηγη:
sintayes.gr








Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Η διατροφή στο Βυζάντιο

  No comments    
categories: 

Oι γραπτές πηγές δίνουν πολλές πληροφορίες για τη διατροφή των Βυζαντινών. Βασική επιδίωξη ήταν η αυτάρκεια του νοικοκυριού και γι' αυτό κάθε οικογένεια καλλιεργούσε τα βασικά λαχανικά και εξέθρεφε κάποια ζώα (κυρίως πουλερικά). 
Βέβαια αυτό ήταν δύσκολο να ισχύει στις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη, που την περίοδο της ακμής της έφτανε τους 500.000 κατοίκους. Για αυτές τις περιπτώσεις επενέβαινε η κρατική μέριμνα, κυρίως μέσω του έπαρχου της πόλης.

Τα κύρια γεύματα των Βυζαντινών ήταν το πρόγ(ε)υμα ή πρόφαγον, το άριστον ή μεσημβρινόν (γεύμα), καθώς και ο δείπνος. Έτρωγαν χρησιμοποιώντας κυρίως τα χέρια, αφού το πηρούνι ήταν άγνωστο μέχρι το 10ο αιώνα και η χρήση του σπάνια στους επόμενους αιώνες.
Χρησιμοποιούσαν επίσης κοχλιάρια ή κουτάλια και μαχαίρια. Πριν και μετά το φαγητό έπλεναν τα χέρια τους, χρησιμοποιώντας το χέρνιβ(ι)ον (πήλινο ή μεταλλικό αγγείο).


Τα λαχανικά,τα όσπρια και τα δημητριακά 
Στη διατροφή των βυζαντινών βασικό ρόλο είχαν το ψωμί, τα λαχανικά, τα όσπρια και τα δημητριακά που τα μαγείρευαν με διάφορους τρόπους. 
Η φθηνότερη και πιο διαδεδομένη τροφή για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν τα λαχανικά και τα όσπρια. Με δεδομένες δε τις μεγάλες περιόδους νηστείας που προβλέπει η Εκκλησία, και τις οποίες φαίνεται ότι τηρούσαν με αρκετή ευλάβεια οι Βυζαντινοί, οι τροφές αυτές καταναλώνονταν για μακρύ χρονικό διάστημα από το σύνολο του πληθυσμού. Δεν είναι πάντα εύκολο να ταυτίσουμε τα διάφορα είδη λαχανικών που αναφέρουν οι πηγές.
Μεγάλη κατανάλωση είχαν τα λάχανα, τα πράσα, τα κρεμμύδια, τα τεύτλα, τα μαρούλια, τα ραδίκια, το καρότο, ο αρακάς, η ρόκα. Αγνωστες φυσικά ήταν οι πατάτες και οι ντομάτες, που έφτασαν στην Ευρώπη πολύ αργότερα. Από τα όσπρια συναντάμε τα φασόλια, τις φακές, τα ρεβίθια, τα κουκιά, τα λούπινα.

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος μαγειρείας ήταν το βράσιμο όπως ειρωνικά μας αφήνει να καταλάβουμε και η βυζαντινή παροιμία «αργώ μαγείρω πάντα έκζεστα» δηλαδή «ο τεμπέλης μάγειρας 
όλα τα μαγειρεύει βραστά».

Τα πουλερικά 
Οι βυζαντινοί έτρωγαν επίσης πουλερικά που υπήρχαν σχεδόν σε κάθε σπίτι καθώς και αυγά με τα οποία έφτιαχναν σφουγγάτα τις γνωστές μας ομελέτες που αναφέρονται και από το Θεόδωρο Πρόδρομο.
Από το γάλα έφτιαχναν τυριά όπως το ανθότυρο, το βλάχικο και το κεφαλίτζιν. 

Το κρέας
Κρέας εξασφάλιζαν με το κυνήγι, αγαπημένη απασχόληση των ανδρών που τους παρείχε συνάμα ευκαιρίες για προσωπική διάκριση. Κυνηγούσαν με σκυλιά και γεράκια. Δεν περιφρονούσαν όμως και άλλες μεθόδους όπως τις παγίδες, τα δίχτυα και τις ιξόβεργες. 
Τα μεγαλύτερα ζώα αποτελούσαν ακριβότερη και λιγότερη τροφή. Τ
α χοιροσφάγια, που γίνονταν κάθε χειμώνα, προμήθευαν την οικογένεια με τα λουκάνικα τα παστά και το μαγειρικό λίπος όλης της χρονιάς. Το αρνί ήταν προσιτό μόνο στα πιο ευκατάστατα νοικοκυριά. 

Σπανιότερα έτρωγαν οι Βυζαντινοί τα βοοειδή τα οποία χρησιμοποιούσαν κυρίως για την καλλιέργεια των χωραφιών.

Όπως συνέβαινε συχνά στο παρελθόν, έτσι και στο Βυζάντιο η ευρεία κατανάλωση νωπών κρεάτων ήταν προνόμιο των πλουσίων. Για τους φτωχούς ανθρώπους, το φρέσκο κρέας ήταν μια πολυτέλεια. 
Συνεπώς, η λήψη πρωτεϊνών στηριζόταν κυρίως στα αυγά, στα γαλακτοκομικά προϊόντα, στα όσπρια, στα ευτελή μέρη των ζώων- στο μικρό κυνήγι για όσους κατοικούσαν στην εξοχή- στα φθηνά ψάρια και στα ταρίχη (επεξεργασμένα ψάρια και κρέατα).
Ο χοίρος ήταν η πιο δημοφιλής πηγή συντηρημένου κρέατος. Αυτό κάθε άλλο παρά έκπληξη προκαλεί, αφού ο χοίρος παράγει πολύ μεγάλη ποσότητα κρέατος αλλά και πολλά γουρουνάκια άρα ακόμη περισσότερο κρέας. 
Αν σκεφτούμε ότι τα γουρούνια εκτρέφονταν ακόμα και σε μια εξαιρετικά πολυσύχναστη πόλη σαν την Κωνσταντινούπολη του 12ου αιώνα και ότι οι άνθρωποι τα διατηρούσαν ακόμη και μέσα στα σπίτια τους, η συντήρηση ήταν η μόνη αποτελεσματική λύση για να διατηρηθεί το κρέας τους και να καλύψει τις ανάγκες μιας οικογένειας για μεγάλο χρονικό διάστημα αν φυσικά δεν τα πουλούσαν ζωντανά.
Τα εντόσθια θεωρούνταν υποδεέστερη τροφή, κατασκεύαζαν όμως με αυτά φαγητά που θυμίζουν το σημερινό κοκορέτσι (πλεκτήν) και τη γαρδούμπα (γαρδούμιον).

Το ψωμί και το τυρί
Τα κυριότερα είδη διατροφής ήταν το ψωμί, το λάδι, οι ελιές και το τυρί. Η ποιότητα του ψωμιού παρουσίαζε ποικιλία και ήταν ανάλογη με τις οικονομικές δυνατότητες του καταναλωτή. 
Έτσι καλύτερος και ακριβότερος άρτος ήταν ο καθαρός άρτος ή ο σεμίδαλις. Φτιαγμένος από καθαρό ψιλοκοσκινισμένο σιτάρι ή από σιμιγδάλι, τον απολάμβαναν οι πλουσιότερες ομάδες του πληθυσμού. Οι υπόλοιποι αρκούνταν σε έναν υποδεέστερο τύπο ψωμιού, το μεσοκάθαρον ή της μέσης ή ακόμη και στους ρυπαρούς ή κυβαρούς άρτους, ζυμωμένους από άλλα, χαμηλής ποιότητας δημητριακά, και συνυφασμένους με τη φτώχεια. 
Ένδειξη απόλυτης φτώχεια ς ήταν η κατανάλωση ψωμιού από πίτουρα(πιτεράτον). Αντίστοιχες διακυμάνσεις στην ποιότητα υπάρχουν και στα είδη τυριού, το αγαπημένο προσφάγι(ο)ν των Βυζαντινών. Εκλεκτά τυριά θεωρούνταν το βλάχικο και το κρητικό. Γνωστά επίσης ήταν το ανθότυρο (απότυρον),η μυζήθρα και το κεφαλίτζιν. Ενώ το κακής ποιότητας τυρί το ονόμαζαν ασβεοτότυρον.


Και το απαραίτητο ιώδιο από τη θάλασσα
Τη διατροφή των Βυζαντινών συμπλήρωναν, κυρίως στις παραθαλάσσιες και παραποτάμιες περιοχές, τα ψάρια και τα θαλασσινά. Βέβαια, στις μεγάλες πόλεις και γενικότερα όπου δεν υπήρχε άμεση δυνατότητα αλιείας, τα μεγάλα και ακριβά ψάρια (κεφάλα, συναγρίδες, μπαρμπούνια, λαβράκια, λυθρίνια, καλκάνια) ήταν προνόμιο των λίγων, ενώ οι υπόλοιποι περιορίζονταν στα μικρά ψάρια (σαρδέλες, παλαμίδες, σκουμπριά, τσίρους) και κυρίως στα παστά.


Κι όμως έτρωγαν και επιδόρπιο 
Βασικό συμπλήρωμα της διατροφής ήταν τα φρούτα (μήλα, αχλάδια, σύκα ξερά και φρέσκα, κεράσια, σταφύλια, πεπόνια κ.ά.), καθώς και οι ξηροί καρποί (καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια). Τέλος, ως επιδόρπια (επίδειπνα ή δούλκια) είχαν διάφορα γλυκίσματα. Κύριο γλυκαντικό μέσο ήταν το μέλι. Γνωστά γλυκίσματα της εποχής είναι ο σησαμούς (παστέλι), η μουστόπιτα (μουσταλευριά), το κυδωνάτον (κυδωνόπαστο), διάφορα γλυκά κουταλιού, καθώς και είδος τηγανίτας (το λάγανον ή λαλλάγγι). Ένα γλύκισμα (κοπτοπλακούς) με φύλλα ζύμης, αμύγδαλα, καρύδια και μέλι μοιάζει να είναι ο πρόγονος του μπακλαβά.

Γάρος, μια σάλτσα με πολλές παραλλαγές,τα μπαχαρικά
Κύρια μέσα παρασκευής των φαγητών ήταν το ελαιόλαδο και τα ζωικά λίπη. Χρησιμοποιούσαν δε όλους τους γνωστούς σήμερα τρόπους μαγειρικής (ψήσιμο, βράσιμο, τηγάνισμα, αλεσμένα με μορφή πουρέ κ.λπ.). Για να προσδώσουν γεύση στο φαγητό πρόσθεταν διάφορα αρτύματα (ηδύσματα), όπως σάλτσες (που σερβίρονταν και σε ειδικά σκεύη, τα σαλτσάρια), αρωματικά φυτά (άνηθο, μαραθο, δενδρολίβανο, ρίγανη, κάπαρη) ακόμη και μπαχαρικά.
Η πιο διαδεδομένη σάλτσα που χρησιμοποιούσαν στη βυζαντινή κουζίνα ήταν το γάρον ή ο γάρος. 
Γνωστό από την αρχαιότητα, το γάρον φτιαχνόταν από εντόσθια ψαριών και μικρά ψάρια, τα οποία αφού αλάτιζαν και πιθανώς ανακάτευαν με κρασί, τα άφηναν στον ήλιο για δύο έως τρεις μήνες ή τα έβραζαν για αρκετές ώρες. 
Το υγρό αυτό χρησιμοποιούσαν σε διάφορες παραλλαγές (ανακατεμένο με νερό, κρασί, λάδι ή ξύδι) για να αρτύσουν όλων των ειδών τα φαγητά, λαχανικά, κρέατα, ψάρια. 
Τα μπαχαρικά (πιπέρι, κανέλα, γαρίφαλο, κάρδαμο) εισάγονταν από την Ανατολή και φυσικά η τιμή τους ήταν απαγορευτική για το συνηθισμένο βυζαντινό τραπέζι.
Είναι γνωστή η συνταγή του κατσικιού που γεμιστό με σκόρδα, πράσα και κρεμμύδια και περιχυμένο με γάρον, έστειλε ως εκλεκτό δώρο ο Νικηφόρος Φωκάς στον Λιουτπράνδο της Κρεμόνας και το οποίο δεν εκτίμησε καθόλου ο πικρόχολος αυτός άνθρωπος από την «καθυστερημένη» Δύση.



Τα γεύματα μπορούσαν να είναι απλά και εξαιρετικά πολύπλοκα και πλούσια ανάλογα με την οικονομική κατάσταση κάθε οικογένειας. Εξάλλου όπως και οι ίδιοι έλεγαν, καταλαβαίνει κανείς από του γεύματος τον πίθον.

Αν και πολλά από τα βυζαντινά φαγητά μοιάζουν να είναι πολύ κοντά στις νεοελληνικές γευστικές συνήθειες, όπως τα σκορδάτα και τα κρασάτα κρέατα, ορισμένοι συνδυασμοί γεύσεων της βυζαντινής μαγειρικής σήμερα θα φαίνονταν τουλάχιστον περίεργοι. 


Πηγή: "Η διατροφή στο Βυζάντιο" - Ελληνική Μακεδονία (Ιστορία και Πολιτισμός από την αρχαιότητα έως σήμερα) (www.imma.edu.gr)
πηγη:users.sch.gr/faghta-giagias.blogspot.com








Προσωπικό στιλ: Τα βήματα για να το βρεις

  No comments    
categories: 

Ακούγεται εύκολο, αλλά δεν είναι, γιατί υπάρχουν πολλοί περισπασμοί: οι επιταγές της μόδας, τα blogs, οι φίλες, τα πρότυπα… Δεν σε αφήνουν να κατασταλάξεις σε ένα προσωπικό, τελείως δικό σου στιλ και να το υπηρετήσεις με συνέπεια και συνέχεια. Αν ωστόσο θέλεις να κοιτιέσαι στον καθρέφτη και να σου αρέσει αυτό που βλέπεις, πρέπει να το εντοπίσεις και να το δημιουργήσεις. Αυτοί είναι 9 τρόποι να φτιάξεις την ολόδική σου στιλιστική πρόταση, ώστε να νιώθεις άνεση και αυτοπεποίθηση.

1. Κατανόησε τον σωματότυπό σου
Είναι το σημαντικότερο. Ποιο είναι το σχήμα του σώματός σου, τι σου ταιριάζει, τι κολακεύει τη σιλουέτα σου; Κοιτάξου στον καθρέφτη, βγάλε φωτογραφίες, διάβασε σχετικά άρθρα, ζήτα τη γνώμη από ειλικρινείς φίλες. Μόλις καταλήξεις σε συμπεράσματα, μελέτησε το πώς ντύνονται σελέμπριτι με ανάλογο σωματότυπο, πάρε ιδέες και ξεφορτώσου όσα από τα υπάρχοντά σου δεν σου ταιριάζουν.

2.Βρες το στιλιστικό έμβλημά σου
Δηλαδή, κάτι που σου αρέσει πολύ και θα σε χαρακτηρίζει για χρόνια. Μπορεί να είναι ένα κόκκινο κραγιόν, ή ένα χρώμα, ή ένα αξεσουάρ, ή γυαλιά ηλίου σαν της Άνα Γουίντουρ.


3.Επένδυσε σε κομμάτια που ξέρεις ότι θα τα ξαναφορέσεις
Ένα επιτυχημένο στιλ σου αρέσει χρόνια και χρόνια, δεν είναι κάτι αναλώσιμο. Οπότε στόχευσε σε ενδύματα που λατρεύεις, όχι σε ό,τι σε εντυπωσιάζει στιγμιαία. Ένα έξυπνο κολπάκι είναι να φτιάξεις στην ντουλάπα σου ένα τμήμα, όπου θα τοποθετείς όσα ρούχα φορέσεις για έναν μήνα. Έτσι θα αντιληφθείς ποια είναι τα αγαπημένα σου. Αν είναι τα τζιν, μείνε στα τζιν, αγόρασε αρκετά και φόρα τα εκ περιτροπής.

4.Φτιάξε ένα αρχείο ομορφιάς
Αγόρασε έναν πίνακα από φελλό, σαν των ανακοινώσεων. Πάρε πινέζες και ψαλίδι, άρχισε να κόβεις ωραία, κατά το γούστο σου, ντυσίματα και look, και κόλλησέ τα στον τοίχο, ώστε να τα βλέπεις συχνά και κάποτε να τα αντιγράψεις. Όμως επειδή υπάρχει και η τεχνολογία, μπες στο pinterest ή στο instagram, και κατέβαζε αβέρτα εικόνες.

5.Αναγνώρισε τα πράγματα που δεν σου αρέσουν
Όταν ξεσκαρτάρεις την ντουλάπα σου, εντόπισε ποια κομμάτια της δεν σε κάνουν να αισθάνεσαι ωραία. Ό,τι και να λένε οι ειδικοί και οι fashion cognoscenti, μην τους ακούς! Κράτα μόνο ό,τι κάνει την καρδιά σου να σκιρτάει.

6.Βρες τα χρώματα μακιγιάζ και ένδυσης που σου ταιριάζουν
Εντόπισε τα χρώματα make up και κραγιόν που ταιριάζουν με την επιδερμίδα ή το χρώμα των μαλλιών σου. Πειραματίσου με χρώματα ρούχων, δοκίμασε διάφορα.


7.Κάνε λίστα με τα icons που σου αρέσουν στιλιστικά
Ψάξε το στιλ σελέμπιτι από το παρελθόν, βρες έμπνευση από παντού: πασαρέλες, περιοδικά, blogs, τη μαμά σου, τις φίλες σου.

8.Κράτα την γκαρνταρόμπα σου οργανωμένη
Το κλειδί για να αποκτήσεις προσωπικό στιλ είναι μια καλά οργανωμένη και «αποτελεσματική» ντουλάπα. Σύμφωνα με τους ειδικούς μόδας, μια υποδειγματική γκαρνταρόμπα περιέχει λιγότερα από 50 κομμάτια. Οπότε άρχισε το ξεσκαρτάρισμα.

9.Συναρμολόγησε τη «στολή» σου
Μια ενδυματολογική «στολή» μπορεί να ακούγεται βαρετή υπόθεση, αλλά μπορεί να σε ξελασπώσει, κυρίως σε φάσεις που «δεν έχεις τίποτα να φορέσεις». Μπορείς να δημιουργήσεις πολλές «στολές» για πολλές περιστάσεις. Άλλη για τη δουλειά, άλλη για έξοδο, άλλη για τα σαββατοκύριακα, άλλη για γάμους και κοσμικές εμφανίσεις. 
Η «στολή» δεν είναι κάτι άλλο πέρα από στιλιστικός μπούσουλας για να αισθάνεσαι άνεση και αυτοπεποίθηση, και σίγουρα δεν σε υποχρεώνει κάθε μέρα να φοράς τα ίδια ρούχα. Βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει, να κάνει συνδυασμούς, να αλλάζει αξεσουάρ, αλλά να διατηρεί έναν συγκεκριμένο αφηγηματικό στιλιστικό άξονα, που στην τελική είναι εσύ.

πηγη:athensvoice.gr




















Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Φυτά εσωτερικών χώρων



Με πράσινο ή πολύχρωμο φύλλωμα, άλλα με εντυπωσιακά άνθη ή χωρίς πάντα έχουν θέση μέσα σε ένα δωμάτιο, μια είσοδο πολυκατοικίας, έναν επαγγελματικό χώρο, κατάστημα ή χώρο υποδοχής. Κοντά σε παράθυρα συνήθως βρίσκουν τον τρόπο να μεγαλώσουν και να δημιουργούν υπέροχες γωνίες στο σπίτι. 
Συνήθως θέλουν αρκετό ηλιακό φως αλλά όχι άμεσο, καλό αερισμό του δωματίου και μέτρια υγρασία, τόσο μέσα στο δωμάτιο όσο και στο έδαφος. Η συχνή φροντίδα τους και ο καθαρισμός των φύλλων είναι σημαντική εργασία, για να είναι τα φυτά εσωτερικού χώρου όμορφα και υγιή.
Πολλά από τα φυτά αυτά δεν έχουν χρήση μόνο ως φυτά εσωτερικού χώρου, αλλά αναπτύσσονται και μεγαλώνουν πολύ καλά και έξω στον κήπο ή σε μπαλκόνια.
Ανθούριο

Πώς θα φροντίσετε τα φυτά εσωτερικών χώρων το καλοκαίρι.

Πολλοί από μας επιθυμούμε να μεταφέρουμε τα φυτά εσωτερικού χώρου, στους εξωτερικούς χώρους των σπιτιών μας εκεί που πραγματικά μπορούν να ευδοκιμήσουν. Αυτό είναι πολύ καλό για τα φυτά σας, γιατί θα έχουν καλύτερο αερισμό, περισσότερο φως και ατμοσφαιρική υγρασία απ' ότι είχαν κατά την διάρκεια των μουντών χειμερινών μηνών. 
Λίγα λόγια για προφύλαξη: Περιμένετε μέχρι ο καιρός να είναι σταθερά ζεστός (μέρα και νύχτα) προτού μεταφέρετε έξω τα φυτά σας. Πολλά από αυτά είναι τροπικά φυτά, και μπορεί να υποστούν ζημίες σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 5 βαθμών C. 
Μην εκθέτετε αμέσως τα φυτά σε πλήρες ηλιακό φως. 
Αρχικά, βρείτε ένα σκιερό μέρος για μια-δυο μέρες και σταδιακά μεταφέρετε τα φυτά σας σε μέρος με φιλτραρισμένο ηλιακό φωτισμό. 
Αν τα φυτά προτιμούν υψηλή ένταση φωτός τότε μετακινήστε τα σε πλήρες ηλιακό φως μετά από 10-15 μέρες. 
Αν διαπιστώσετε ότι το φύλλωμα των φυτών ξεθωριάζει, παραμορφώνεται ή καίγεται, τότε τοποθετήστε τα φυτά πίσω στο φιλτραρισμένο φως, και περιμένετε άλλη μια εβδομάδα για να προσαρμοσθούν στην τελική τους θέση.
Γιούκα

Πώς θα μεταφυτέψετε φυτά εσωτερικών χώρων.

Αυτή είναι μια πολύ καλή περίοδος του χρόνου για να μεταφυτέψετε φυτά που χρειάζονται αλλαγή μεγέθους γλάστρας γιατί δεν μπορούν να αναπτυχθούν σωστά σ' αυτήν που ήδη βρίσκονται. Μην τσιγκουνεύεστε στην ποιότητα του χώματος που θα χρησιμοποιήσετε. Σκεφτείτε ότι τα φυτά σας πρέπει να ζήσουν και να ευδοκιμήσουν μέσα σ' αυτό. 
Για να σιγουρευτείτε ότι το προϊόν που αγοράσατε είναι κατάλληλο, προτιμάτε να αγοράζετε τυποποιημένες συσκευασίες από ανθοπωλεία, φυτώρια και κέντρα κήπου. Αν είναι δυνατόν ζητήστε δείγμα για να εξετάσετε το μείγμα που σας προτείνουν. 
Ένα καλό εδαφικό μείγμα πρέπει να είναι ελαφρύ, με καλή αποστράγγιση, και να μπορεί να συγκρατεί υγρασία. Να έχει ευχάριστη χωμάτινη μυρωδιά και όχι πολύ δυνατή. 
Υπάρχουν ειδικά μείγματα για κάκτους και παχύφυτα, για ορχιδέες, κλπ. που μπορείτε να αγοράσετε για φυτά που έχουν ιδιαίτερες εδαφικές απαιτήσεις. Αν τα φυτά σας δείχνουν ευχάριστα, χρησιμοποιήστε αυτό ακριβώς το μείγμα που τα κάνει να δείχνουν έτσι.
Διεφφεμμπάχια

Πώς θα ποτίζετε και θα λιπαίνετε τα φυτά εσωτερικών χώρων.

Από την στιγμή που τα φυτά σας συνεχίζουν να παρουσιάζουν την ίδια ανάπτυξη όπως με το ξεκίνημα της άνοιξης, το πότισμα και η λίπανση είναι απαραίτητα. Ποτίστε τα φυτά σας στις γλάστρες όταν η επιφάνεια του εδαφικού μείγματος δείχνει στεγνή. 
Βεβαιωθείτε ότι το νερό στραγγίζει κανονικά από τις τρύπες που υπάρχουν στον πάτο κάθε γλάστρας. Αν χρησιμοποιείτε πιατάκια αποστράγγισης κάτω από τις γλάστρες προσέξτε να μην αφήνετε το νερό στάσιμο εκεί για περισσότερο από 20 λεπτά. Διαφορετικά θα προξενήσετε σοβαρά προβλήματα στα φυτά σας. 
Για τα περισσότερα φυτά ένα υδατοδιάλυτο λίπασμα είναι καλό να χρησιμοποιείται κάθε 2-3 εβδομάδες ανάλογα με τις οδηγίες συσκευασίας.

ΠΗΓΗ:valentine.gr/gardenguide.gr